poniedziałek, 20 listopada 2017

Z góry widać tylko nic - mocna rzecz o namiętnościach

 Pamiętam, gdy będąc jeszcze dzieckiem wspólnie z Tatą oglądaliśmy telewizję po godzinie dalekiej od Dobranocki. Na ekranie pojawiło się czarne tło, a na nim czerwone napisy.
- Idź już spać...
- Tato, ale film się zaczyna 
- To nie są filmy dla ciebie...
- Ale dlaczego? 
- Bo filmy z czerwonymi napisami nie są dla dzieci
Nie chcąc dłużej dyskutować udałam się do swojego pokoju, zastanawiając się, o co chodziło Tacie. Dopiero po paru latach przekonam się, co się kryje w filmach "Z CZERWONYMI NAPISAMI". Morderstwa, krwawe zbrodnie, alkohol, narkotyki albo śmiałe sceny łóżkowe. W książce z czerwonym tytułem nie mogło tej mieszanki zabraknąć ;-)
Nasz główny bohater, niczym nie wyróżniający się szary pracownik korporacji, Strawiński nieźle potrafi zaleźć za skórę swojemu przełożonemu. Mężczyzna śpi w pracy, popija litry wina, które rzekomo przypisał mu lekarz. Prezes mógłby śmiało zwolnić Strawińskiego, któremu zawsze udaje się przekonać szefa, aby tego nie robił. W jaki sposób mu się to udaje? Otóż nasz szary, pospolity biurokrata posiada niezwykły dar opowiadania.
"Z góry widać tylko nic" to książka, w której autor pisze o ludzkich namiętnościach ich zgubnych skutkach, dramatach i trudnych wyborach. Historie bohaterów są po mistrzowsku reaktywowanymi baśniami, które wszyscy dobrze znamy. Z tą jednak różnicą, że u Borowika zła wiedźma jest gotowa zabić księżniczkę gołymi rękami, zaś Królewna Śnieżka i jej Krasnoludki żyją z dnia na dzień na squacie.
Arek Borowik zachwycił mnie z wielu powodów. Po pierwsze styl i język, którym książka została napisana sprawiają, że nie sposób się od niej oderwać. Po drugie przedstawione w niej losy bohaterów poruszają do szpiku kości i ściskają za gardło. 

Jest to jedna z lepszych przeczytanych przeze mnie powieści tego roku. Gorąco polecam wszystkim, którzy potrzebują potężnej dawki dobrej polskiej literatury. Takiej... z czerwonymi napisami ;-) 

środa, 19 lipca 2017

Niewidzialny


Powieść wpadła w moje ręce zupełnie przez przypadek. Kupiła mi ją Mama podczas jednej z wypraw do kiosku, kiedy to kupowała kolejne książki do zbieranych przez nas serii. 

Po przeczytaniu opisu na odwrocie wiedziałam, że na pewno będzie to wciągająca historia łącząca w sobie cechy powieści obyczajowo-psychologicznej oraz dobrego skandynawskiego kryminału. Nie zawiodłam się... 

Akcja "Niewidzialnego" autorstwa Mari Jungstedt, nazywanej królową szwedzkiego kryminału, rozgrywa się na Gotlandii, która zachwyca czytelnika swoją tajemniczością i malowniczością. Pewnego czerwcowego poranka na plaży zostaje znalezione ciało kobiety zamordowanej w brutalny sposób. Podejrzenia padają na jej konkubenta, z którym to poprzedniego dnia doszło do bardzo burzliwej kłótni. Po niedługim czasie giną kolejne kobiety. Policja musi jak najszybciej schwytać mordercę, aby nie doszło do następnych zbrodni. Rozpoczyna się wyścig z czasem. Oprócz stróżów prawa zagadkę próbuje rozwikłać Johan, dziennikarz lokalnych mediów. 

"Niewidzialny" wciąga czytelnika od pierwszej strony i nie pozwala skupić się na niczym innym poza lekturą. Mari Jungstedt w wyjątkowy sposób łączy ze sobą wątki kryminalne oraz miłosne rozterki bohaterów. Nie jest to może literatura tzw. "wysokich lotów" nie mniej jednak warto się zapoznać z powyższą powieścią. Sama z niecierpliwością czekam na kolejne powieści o przygodach komisarza Andersa Knutasa i błyskotliwego dziennikarza Johana Berga.

wtorek, 11 kwietnia 2017

Poza mną

Od dłuższego czasu na mojej półce czekała na mnie książka Grażyny  Szapołowskiej "Poza mną". Zerknąwszy na okładkę i kilka fotografii autorki w środku byłam przekonana, że będzie to biografia lub wywiad. Jednak kiedy zapoznałam się z treścią na odwrocie okazało się, że będą to opowiadania. Byłam trochę zdziwiona, ale jednocześnie zaciekawiona ową pozycją. 

Grażyna Szapołowska zabiera nas w podróż po świecie, odwiedzimy Warszawę, Delhi, Stany Zjednoczone, Włochy i wiele innych zakamarków świata. Tam poznamy bohaterów, którym zdrada, miłość, namiętność i przyjaźń nie są obce. Autorka w bardzo obrazowy sposób opisuje rozterki ludzi, co sprawia, że czytelnik staje się jakby uczestnikiem wydarzeń. Na dwóch stronach dostajemy piękny opis ludzkich emocji, przeżyć i doznań. Ponadto Grażyna Szapołowska opisuje swoje własne przeżycia, swojego roztrzepanego szofera oraz ciekawostki z planu filmowego.
 
Opowiadania opublikowane w "Poza mną" zazwyczaj poruszają trudne tematy, jak na przykład zdrada małżeńska, pozostawienie dzieci, choć niektóre są bardziej proste i błahe jak na przykład historia o przyjaźni mężczyzny ze swoim nowofunlandem Amorą. 
Grażynie Szapołowskiej należy się wielki szacunek, bo oprócz tego, że jest świetną aktorką, potrafiła znaleźć się w roli pisarki i wyszło jej to na bardzo dobrym poziomie. Myślę, że wielu młodych twórców śmiało może uczyć się od niej jak pisać, aby poruszyć czytelnika i na łamach swoich książek tworzyć poruszające i szczere historie. 
Bardzo chętnie sięgnę, po jej inne pozycje, choćby po to, aby przekonać się czy są równie dobre jak "Poza mną" .
Szczerze i gorąco polecam.